Dziś już ostatni z tej bożonarodzeniowo-franciszkowej serii zarys kazania sprzed roku

6 I - Uroczystość Objawienia Pańskiego

Iz 60,1-6; Ef 3,2-3a.5-6; Mt 2,1-12

            Kolekta: Boże, Ty w dniu dzisiejszym za przewodem gwiazdy objawiłeś Jednorodzonego Syna swojego poganom, spraw łaskawie, abyśmy poznawszy Cię już przez wiarę, zostali doprowadzeni do oglądania twarzą w twarz blasku Twojego majestatu.

            Powyższa modlitwa wskazuje na trzy etapy czy też sposoby poznawania Boga. Pierwszym i podstawowym sposobem poznawania Boga jest poznanie rozumowe. Z wszystkich spostrzeżeń zmysłowych, czyli dotyczących świata widzialnego, człowiek swoim naturalnym rozumem duchowym jest w stanie dojść do poznania Boga, że On jest i że jest wszechmocny. Na poznanie rozumowe nakłada się poznanie nadprzyrodzone poprzez wiarę. To znaczy, że człowiek wierzący, praktycznie bez wysiłku, opierając się na autorytecie Boga, wyznaje wszystkie prawdy objawione przez Boga, prawdy, do których człowiek swoim własnym rozumem nigdy by nie doszedł, a także nie przyjął ze stuprocentową pewnością. Trzeci sposób poznania Boga właściwy jest tylko królestwu Bożemu, gdzie człowiek zbawiony, żyjący w chwale Bożej, poznawać będzie Boga twarzą w twarz przez całą wieczność.

            Pierwsze czytanie przedstawia za pomocą świątecznego obrazu to, czego dostąpią wszystkie narody, przyjmując wiarę w Jezusa Chrystusa: Wszyscy oni przybędą, // nucąc radośnie hymny na cześć Pana (Iz). Bóg objawia już zatem przez proroka Izajasza, że zbawienia nie ograniczy do jednego tylko narodu izraelskiego, lecz będzie nim obdarzał ludzi z wszystkich narodów, wszystkich, którzy uwierzą w Jego Syna i będą żyć zgodnie z wiarą objawioną. Przygotowanie do przyjścia wiary odbywa się jednak w jednym narodzie wybranym: Powstań! Świeć, Jeruzalem, bo przyszło twe światło i chwała Pańska rozbłysk nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan, i Jego chwała jawi się nad tobą (Iz). Każdy jednak człowiek ma światło naturalnego rozumu, z pomocą którego ma dochodzić do prawdy, by poprzez oglądanie prawdy, jakby w zwierciadle, oglądać Boga i poznawać Go. Jest to droga przygotowująca nadejście wiary.

            Dzisiejsza Ewangelia ukazuje, jak starotestamentalne proroctwa o Betlejem i gwieździe, i o zapowiadanym królu, tyczące się przyjścia Mesjasza, spełniają się w okolicznościach związanych z Narodzeniem Pańskim. A przedstawiciele pogan, idący za światłem swego rozumu i szukający prawdy w znakach Objawienia Bożego, osiągają swój cel, czyli spotykają się z nowonarodzonym królem żydowskim i oddają Mu cześć nie tylko jako Człowiekowi, ale przede wszystkim uznają w Nim Boga. Słusznie bowiem w żaden inny sposób nie wytłumaczyliby zgodność dawno temu zapisanych zapowiedzi z dziejącą się rzeczywistością, jak tylko poprzez uznanie w Dziecięciu Boga, który sam wszystko przygotował: [Mędrcy] weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; padli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę (Mt).

            Mędrcy oddali Dziecięciu Jezus największe dobra, jakie posiadali. Człowiek bowiem, jak pisze św. Franciszek, uznając Boga za swoje największe dobro, pragnie nieustannie Go uwielbiać i jednocześnie ofiarowywać Mu każde dobro w każdym miejscu i czasie[1].

[1]Modlitwy pochwalne odmawiane przy wszystkich godzinach 11: Wszechmogący // Boże, wszelkie dobro, największe dobro // Tobie pragniemy oddawać wszelką sławę, wszelką chwałę, wszelką wdzięczność // i wszelkie dobra. // Amen.

*****

Fragment Akatystu, jak najbardziej związany z dzisiejszą uroczystością:

"Jakże zmienieni w Boga niosących heroldów wracali do Babilonu Magowie. Spełniając Twe polecenie wszystkim głosili o Tobie, żeś Zbawcą, lecz pominęli Heroda - głupca, co śpiewać nie umiał: Alleluja".

	Trzy-Krainy
	6 stycznia 2026 06:44