Moja pielgrzymka piesza do Agłony w 2018 roku była już ostatnią. Poza tym odbyła się kilka miesięcy po zakończeniu peregrynacji Bożego Miłosierdzia po wszystkich diecezjach łotewskich, zwłaszcza po archidiecezji ryskiej. Przygotowania do niej trwały od lutego 2017 roku do lutego 2018 roku, sama zaś peregrynacja trwała od 4 lutego do 15 kwietnia 2018 roku, czyli prawie dwa i pół miesiąca. Z pewnością wielu katolików zapoznało się lepiej z formami oddawania czci Bożemu Miłosierdziu. Zdrowy ferment, który w pobożności wniosła ta peregrynacja, liczne katechezy, kazania, czasem wywiady w radiu, wywoływał też pytania dotyczące choćby warunków prawidłowego kultu. Te rzeczy ujawniały się także podczas pielgrzymki. I bardzo dobrze, bo była to sposobność, by nanieść do zastałych form pobożności, czasem błędnych, konieczne poprawki, z całą delikatnością.

Podzielę się jeszcze tym, że w związku ze specyfiką pielgrzymowania na Łotwie, które odbywa się pojedynczymi niewielkimi grupami, już od mojej pierwszej pieszej pielgrzymki w 2009 roku wypracowałem mój własny sposób posługi duszpasterskiej. A mianowicie zawsze szedłem 100-200 a czasem więcej metrów za grupą i każdy, obejrzawszy się, widział, czy jestem zajęty czy wolny, by wtedy podejść na spowiedź lub rozmowę. Poza tym byłem jakby pierwszym ostrzeżeniem dla jadących samochodów, by zwolnili, bo idą pielgrzymi.

A teraz już krótkie, naprawdę bardzo krótkie opisy poszczególnych dni pielgrzymki do Agłony 2018:

dzień 1.

dzień 2.

dzień 3.

dzień 4.

dzień 5.

dzień 6.

dzień 7.

dzień 8.-12.

	Trzy-Krainy
	11 sierpnia 2026 16:34