Św. Rodzina i św. Franciszek.
Kolejny zarys kazania, sprzed roku, więc na podstawie Czytań mszalnych sprzed roku.
29 XII – Święto Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa
1 Sm 1,20-22.24-28; 1 J 3,1-2.21-24; Łk 2,41-52
Kolekta: Boże, Ty w Świętej Rodzinie dałeś nam wzór życia, spraw, abyśmy złączeni wzajemną miłością naśladowali w naszych rodzinach Jej cnoty i doszli do wiecznej radości w Twoim domu.
Powyższa modlitwa ukazuje prawdę o rodzinie, jako naturalnych i podstawowych więziach między najbliższymi ludźmi. Łączność między tymi ludźmi nazwana jest wzajemną miłością, co odpowiada przykazaniu miłości do bliźniego. Ponieważ człowiek ma duszę nieśmiertelną, dlatego rodzina ma być również przestrzenią wzajemnej pomocy w zdążaniu do wiecznej chwały. W rodzinie jako takiej pragnie uczestniczyć także Pan Bóg, co jest widoczne w Świętej Rodzinie. On - Stwórca człowieka i rodziny - jest także Zbawcą człowieka i rodziny. Jak człowiek, tak i rodzina potrzebuje łaski Bożej. Stąd Pan Bóg podniósł w Kościele małżeństwo do rangi sakramentu.
Przykładem na to, że rodzina ma prowadzić do Boga, jest dzisiejsze pierwsze czytanie. Oto wymodlony przez Annę syn Samuel zostaje oddany na służbę Bogu: Powiedziała [Anna] wówczas: <To ja jestem ową kobietą, która stała tu, przed tobą i modliła się do Pana. O tego chłopca się modliłam, i spełnił Pan prośbę, którą do Niego zanosiłam. Oto ja oddaję go Panu. Po wszystkie dni, jak długo będzie żył, zostaje oddany Panu> (1 Sm).
Drugie czytanie ukazuje prawdę o tym, że rodzina ziemska jest obrazem rodziny niebieskiej: Najmilsi: Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi, i rzeczywiście nimi jesteśmy (1 J). Rodzina ta, do której wchodzi się przez chrzest święty, będzie jaśniała w całej prawdzie o sobie dopiero w niebie: Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest (1 J). Droga do tego wiecznego spełnienia wiedzie przez wypełnianie Bożych przykazań: Umiłowani, jeśli serce nas nie oskarża, to mamy ufność w Bogu, a co prosić będziemy, otrzymamy od Niego, ponieważ zachowujemy Jego przykazania i czynimy to, co się Jemu podoba (1 J).
Rodzina jest miejscem, w którym człowiek uczy się pracy duchowej i współpracy z Bogiem podobnie, jak uczyła się tego Matka Boża, a wzór dał sam Pan Jezus: A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te sprawy w swym sercu. Jezus zaś czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi (Łk).
Rodzinę duchową, która ma prowadzić do nieba oraz życie niebiańskie niejako uobecniać, stanowi życie konsekrowane. Miłość osób konsekrowanych do Boga powinna przewyższać miłość osób w rodzinie naturalnej[1], a zbawienie duszy ma być celem wszystkich działań[2]. Dążenie do świętości ma odbywać się, jak ukazuje św. Franciszek z Asyżu, pośród pełnienia zwyczajnych prac i obowiązków[3], nigdy nie zapominając, że należy naśladować Pana Jezusa[4], Jego Matkę i uczniów[5].
[1]Reguła niezatwierdzona 1,4-5: <Jeśli kto chce przyjść do Mnie, a nie ma w nienawiści ojca i matki, i żony, i dzieci, i braci, i sióstr, i jeszcze też i życia swego, nie może być Moim uczniem> (por. Łk 14,26). I każdy, kto opuściłby ojca albo matkę, braci albo siostry, żonę albo dzieci, domy albo pola dla Mnie, <stokroć więcej otrzyma i posiądzie życie wieczne> (por. Mt 19,29; por. Mk 10,29 i Łk 18,29).
[2]Reguła niezatwierdzona 4,3-5: A wszyscy inni moi umiłowani bracia niech będą [ministrom] bardzo posłuszni we wszystkich sprawach dotyczących zbawienia duszy i nie sprzecznych z naszym sposobem życia. I niech odnoszą się do siebie, tak jak mówi Pan: <Cokolwiek chcecie, aby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie> (Mt 7,12) oraz: 'Nie czyń tego drugiemu, czego byś nie chciał, aby tobie czyniono'.
[3]Reguła niezatwierdzona 7,4-6: Bo prorok mówi: <Owoce prac twoich będziesz spożywał, szczęśliwy jesteś i dobrze ci będzie> (Ps 127,2); Apostoł: <Kto nie chce pracować, niech też nie je> (por. 2 Tes 3,10); oraz: <niech każdy pozostaje> w takim zawodzie i obowiązku, <w jakim został powołany> (por. 1 Kor 7,24).
[4]Reguła niezatwierdzona 9,1-2: Wszyscy bracia niech się starają naśladować pokorę i ubóstwo Pana naszego Jezusa Chrystusa i niech pamiętają, że niczego innego nie powinniśmy mieć na tym świecie, tylko - jak mówi Apostoł: <Zadowoleni> jesteśmy <z tego, że mamy pozywienie i ubranie> (por. 1 Tm 6,8). I powinni się cieszyć, gdy przebywają wśród ludzi prostych i wzgardzonych, ubogich i słabych, chorych i trędowatych, i żebraków przy drogach.
[5]Reguła niezatwierdzona 9,5.10-11: I był [Jezus] ubogi i bezdomny, i żył z jałmużny On sam i błogosławiona Dziewica, i uczniowie Jego. // I z zaufaniem powinien jeden drugiemu wyjawiać swoje potrzeby, aby drugi mógł je zaspokoić i usłużyć [bratu]. I jak matka kocha i karmi swego syna (por. 1 Tes 2,7), tak każdy niech kocha i karmi swego brata; Pan użyczy mu do tego swej łaski.
tagi: święta rodzina praca duchowa życie konsekrowane św. franciszek z asyżu pisma św. franciszka rodzina duchowa
|
Trzy-Krainy |
| 28 grudnia 2025 06:44 |