Anima po łacinie oznacza duszę, a zgrabnym przełożeniem słowa animal na język polski jest wyrażenie istota żyjąca. U św. Tomasza z Akwinu animal brutus to zwierzę, a animal rationalis to człowiek.

W księdze drugiej czy trzeciej Sumy contra Gentiles św. Tomasz wyjaśnia różnicę między duszą ludzką a zwierzęcą i wogóle między człowiekiem a zwierzęciem.

Byt substancjalny zwierzęcia tworzą jego dusza (odpowiednio do gatunku) jako forma i ciało jako materia. Forma i materia nie występują oddzielnie same, lecz dopiero razem tworzą byt. Dusza zwierzęcia, dusza zmysłowa, jest w 100% związana z funkcjonowaniem ciała tego zwierzęcia, nie ma żadnych działań własnych, czyli niezależnych od ciała.

Jasnym jest zatem, że mięso zabitego zwierzęcia można jeść, gdyż go już nie ma, jego byt się już rozpadł.

Z człowiekiem natomiast jest inaczej niż ze zwierzęciem. Bóg stwarza każdego człowieka osobiście na swój obraz i podobieństwo. W jednej chwili stwarza całą osobę ludzką. Stwarza jej nieśmiertelną duszę duchową, rozumną, a to co rozumne, czyli mogące poznać prawdę, jest nieśmiertelne. Ponieważ prawda jest nieśmiertelna, więc narzędzie do jej poznawania również musi być nieśmiertelne. Dusza ludzka posiada władze wyższe, władze duchowe - czyli ducha - i cała ich działalność jest niezależna od ciała, w odróżnieniu od niższych władz duszy, które zarządzają cielesnością, jak zmysły, wyobraźnia, pamięć zmysłowa, pragnienia zmysłowe, uczucia, pożądania itp.. Zasadniczo także i w tym dusza ludzka różni się od zwierzęcej, że Pan Bóg stwarza ją jako byt substancjalny, istniejący w sobie, mogący istnieć bez ciała. I taka właśnie dusza jest od razu także formą ciała, czyli materii. Śmierć fizyczna jest więc tylko śmiercią ciała, a nie śmiercią całego bytu danej osoby, gdyż ma ona nieśmiertelną duszę duchową. Jasnym jest, że nie wolno jeść ciała ludzkiego, gdyż człowiek nawet po śmierci ciała istnieje nadal, a swoje ciało otrzyma na nowo w dniu zmartwychwstania, jako duchowe, niecierpiące, nieśmiertelne, chwalebne, ale o tej samej tożsamości, nie zaś jakieś obce.

Mam nadzieję, że chociaż trochę odpowiedziałem na pytanie, które czasem zadają różni ludzie. Także są pytania typu: czy nasz piesek, co zdechł, będzie w niebie? Jasnym jest, że nie będzie, ale jako gatunek to tak, czyli pozna się prawdę o tym gatunku, którego piesek był skromnym egzemplarzem. Ponieważ pytania tego rodzaju się pojawiają, więc pewnie u wielu innych osób również, choć nie wypowiadane. Stąd taki krótki, techniczny dzisiejszy tekst.

	Trzy-Krainy
	18 stycznia 2026 22:06